kendimi birilerinin yerine koysam daha az yaşayacağımı
bilirim. kendimi birilerinin yerine koysam, çift minderli koltuğuma nasıl
oturabilir, dişlerimi fırçalarken aynaya nasıl bakabilirim sabah? yorganımın
altında cenin günlerimin özlemiyle büzüldüğümde, yemekten sonra kokulu
sabunlarla yıkadığım ellerimi, nasıl sıkıştırabilirim iki bacağımın arasına?
her savaş bir iç savaş, her ölüm erken ölüm ve gerçekten bazı yerlerde daha
gerçek. dünyayı değiştirecek, sorumlu, inançlı, umutlu ve iyi olacak kadar
güçlü olamadım hiç.. dahası var... yalnız ben istediğim zaman konuşuyorum
havadaki ayazdan. yalnız olmak istediğimde de ne kolay tersliyorum sizi!
kapıları daha hızlı kapatıyorum açtığımdan. sizin tuttuğunuz musluklara
dokunmamak için ellerimi yıkamıyorum. varlığınız varlığımı tehdit ediyor; beni
korkutuyorsunuz. yok olmamı, posama daha kolay ulaşabilmek için, köprüden
değil, bir viyadükten atlamamı ister gibi gözleriniz. varlığınız kötülüğümü
çağırıyor..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder